In het Noord-Hollandse dorp Schoorl vind je de mooiste en hoogste duinen van het Nederlands kustgebied. Door de eeuwen heen zijn ontelbaar veel kinderen tegen het beroemde klimduin opgeklauterd, midden in het dorp. En er vervolgens in dolle pret weer vanaf gerend of gerold. Iets ten noorden van deze 55,4 meter hoge duintop (de hoogste van Nederland) is een plek waar de laatste 46 jaar massa’s mensen veel plezier aan beleven: het bezoekerscentrum Schoorlse Duinen van Staatsbosbeheer. Een geweldig vertrekpunt om van daaruit de natuur in te trekken, een plek waar je voor of na de wandeling even iets kunt eten of drinken maar vooral een plek waar je van alles te weten te kunt komen over de bijzondere natuur van dit duingebied.
Al 46 jaar wordt het bezoekerscentrum bezocht door schoolklassen die er van heinde en verre naartoe komen om de leerlingen de kans te geven zich in de natuur te verdiepen. Een belangrijke taak, zo vindt Staatsbosheer van zichzelf, want in hun meest recente meerjarenplan lees ik dat de kinderen die via hen in aanraking komen met de natuur ‘de bezoekers en boswachters van de toekomst zijn.’ Kortom: hier worden de zaadjes geplant waar later al dan niet professionele natuurliefhebbers uit voort zullen komen.
Prachtig verhaal. Zou je denken. Totdat ik gisteren las dat Staatsbosbeheer heeft besloten om per 1 januari 2027 al hun acht bezoekerscentra in het land om financiële redenen te gaan sluiten. In datzelfde meerjarenplan zie ik terug dat ze inderdaad een tekort hebben, maar om dan zomaar zo rigoureus alle bezoekerscentra dicht te gooien, is misschien wel heel erg kort door de bocht. Natuureducatie (en daar zijn deze centra speciaal voor opgericht) lijkt me essentieel voor een organisatie als Staatsbosbeheer. Hun primaire taak is uiteraard het beheren van de gebieden waar ze de verantwoordelijkheid voor dragen, maar Staatsbosbeheer dient daarmee wel een publiek doel en dan is het wel bijzonder vreemd als je ineens je bezoekerscentra ineens gaat dichtgooien.
Je bent er als Staatsbosbeheer niet alleen voor de natuur die je beheert, maar ook voor de mensen aan wie die natuur toebehoort, namelijk de inwoners van Nederland die middels hun belastinggeld het mogelijk maken dat je je werk doet en dan is het wel erg cru dat je juist de plekken gaat sluiten waar natuur en bezoekers elkaar ontmoeten, waar verdieping plaatsvindt, waar je bewustwording omtrent het belang van de natuur kunt stimuleren, waar je inhoud en recreatie kunt combineren en niet te vergeten: waar overal in het land honderden super gemotiveerde vrijwilligers actief zijn die nu in één klap als oud vuil aan de kant worden gezet. Hoe ondankbaar en vooral ook onbetrouwbaar ben je dan wel niet als natuurorganisatie? Wat een schande!
Wat de zaak in Schoorl daarbij nog eens extra pijnlijk maakt, is dat onlangs nog met al die vrijwilligers een borrel werd gedronken om het 46 jarig bestaan te vieren. En dat niet alleen: ook bleek dat het Bezoekerscentrum Schoorlse Duinen jaarlijks zoveel bezoekers heeft dat hier helemaal geen financiële tekorten zijn. De dreigende sluiting is een onbegrijpelijke beslissing van het management van Staatsbosbeheer waar niet fel genoeg tegen geageerd kan worden. Tot 1 oktober is er nog inspraak mogelijk via de OR, maar dat is intern. Ik denk dat het zaak wordt om langs andere wegen pressie te gaan uitvoeren op het management van Staatsbosbeheer. Pure kapitaalvernietiging is het, fataal korte termijn denken. Aldus Chris Houtman. De petitie is te vinden via: https://petities.nl/petitions/houd-het-bezoekerscentrum-van-de-schoorlse-duinen-open .
