Onderzoek onder 500 55-plussers laat zien dat thuis blijven voor velen geen vrije keuze is, maar een gedwongen conclusie
Ruim zes op de tien Nederlandse 55-plussers geven er de voorkeur aan in de eigen woning te blijven wonen als de mobiliteit achteruitgaat, in plaats van te verhuizen. Tegelijkertijd beoordeelt meer dan de helft de huidige woning als niet volledig geschikt om oud in te worden. Dat blijkt uit onderzoek van Smienk, uitgevoerd onder 500 Nederlandse 55-plussers.
Vastzitten zonder dat je het zo ervaart
De overgrote meerderheid van de ondervraagde 55-plussers geeft aan thuis te willen blijven wonen als de mobiliteit achteruitgaat. Slechts 24% beoordeelt de eigen woning op dit moment als volledig geschikt om oud in te worden. De rest ziet aanpassingen als noodzakelijk of weet dat verhuizen op termijn onvermijdelijk wordt. Toch overweegt 50% helemaal niet te verhuizen.
De reden daarvoor is veelzeggend: 79% van de respondenten vindt het aanbod aan geschikte seniorenwoningen in de eigen regio onvoldoende. Van wie zich ooit heeft ingeschreven voor een seniorenwoning, staat maar liefst 39% al langer dan vijf jaar op de wachtlijst. Voor een grote groep ouderen is thuis blijven dus geen vrije keuze, maar een gedwongen conclusie bij gebrek aan passende alternatieven.
Opvallend genoeg maakt die situatie de meeste ouderen niet wakker van zorgen. 64% zegt weinig zorgen te hebben over de toekomstige woonsituatie. Bij doorvragen blijkt echter dat 40% in enige of sterke mate het gevoel heeft vast te zitten in de huidige woning. Die rust is voor een deel schijnrust: niet onbezorgd, maar berust.
Traplift staat op grote afstand bovenaan
Gevraagd welke aanpassingen zij al hebben gedaan of overwegen, noemt 77% een traplift. Dat is ruimschoots de populairste keuze, met een flinke voorsprong op beugels en handgrepen (46%) en het verwijderen van drempels (19%). Als gevraagd wordt welke aanpassing mensen als eerste zouden doen bij achteruitgaande mobiliteit, kiest 47% opnieuw voor een traplift. De op twee staande optie, verhuizen naar een gelijkvloerse woning, scoort 17%.
Dat is ook logisch: een traplift maakt het mogelijk om alle verdiepingen van de eigen woning te blijven gebruiken en sluit daarmee het best aan bij de wens om thuis te blijven. Bovendien is het voor veel ouderen de enige realistische optie, nu een geschikte vervangende woning zo moeilijk te vinden is.
Het vertrouwen in woningaanpassingen als oplossing is breed: 77% van de respondenten denkt dat aanpassingen hen in staat stellen langer zelfstandig thuis te wonen. Dat geloof is er dus wel. Wat ontbreekt is de stap om er tijdig iets mee te doen.
Bewust uitstel is het grootste risico
Verreweg de meeste belemmeringen die mensen noemen zijn niet praktisch van aard, maar psychologisch. De meest genoemde reden om nog niets aan de woning te doen: 34% wacht bewust tot aanpassing echt noodzakelijk is. Nog eens 29% vindt het simpelweg nog niet nodig. Samen beslaat dit ruim de helft van de respondenten die nog niet in actie zijn gekomen. Kosten vormen voor 18% een drempel, maar spelen voor de meerderheid geen rol. Slechts 5% geeft aan dat de woning zich er technisch niet voor leent.
Voor 53% van de respondenten is een concrete verandering in de gezondheid de trigger die hen uiteindelijk over de streep trekt. Een val, een diagnose of een ziekenhuisopname: pas dan wordt de knop omgezet. Dat is precies het moment waarop haast geboden is en rust ontbreekt, terwijl een weloverwogen keuze voor de juiste aanpassing nu juist tijd en orientatie vraagt.
Nederlanders beslissen het liefst zelf, maar voelen zich niet gehoord
Wie bepaalt uiteindelijk wanneer de woning wordt aangepast? De bewoner zelf, in 43% van de gevallen. De partner volgt met 23%, een val of gezondheidsprobleem met 15%. Kinderen, artsen en ergotherapeuten spelen slechts een marginale rol. Dat sterke gevoel van eigen regie is op zichzelf positief, maar heeft ook een keerzijde: zolang de bewoner het moment nog niet rijp acht, komt er niets in beweging.
Over de rol van de overheid zijn de ondervraagden kritisch. Bijna twee derde, 63%, voelt zich nauwelijks of helemaal niet gehoord als het gaat om woonproblemen voor ouderen. Slechts 7% ervaart zich volledig gehoord. Dat past bij het bredere beeld van lange wachtlijsten en een woningmarkt die voor ouderen weinig ruimte biedt.
Over het onderzoek
Het Smienk trapliften Woononderzoek 2026 werd uitgevoerd in mei en juni 2026 via een online enquete onder 500 Nederlandse respondenten van 55 jaar en ouder. De steekproef is representatief naar leeftijdscategorie (55 tot 80+), geslacht en provincie. In totaal werden 29 vragen gesteld over woonsituatie, aanpassingen, verhuisgeneigdheid en toekomstverwachting. Alle resultaten zijn beschikbaar via https://www.smienktrapliften.nl/woononderzoek-2026/
Over Smienk trapliften
Smienk is een Nederlandse specialist in trapliften en woonaanpassingen, al meer dan 12 jaar actief. Vanuit vestigingen door heel Nederland helpt Smienk mensen langer veilig en zelfstandig thuis te wonen, van advies en maatwerk tot installatie en onderhoud.
Protected by WP Anti-Hacker