Soms begint een duikverhaal met een dramatische gebeurtenis. Soms met pure pech. En soms gewoon met een iets te enthousiaste hengelworp. Dit verhaal begint met een telefoontje van Tony. Zijn telefoon is in het water gevallen aan de Eilandswal in Alkmaar. Of we kunnen helpen.
Dat kunnen we natuurlijk. En omdat Tony precies weet waar het gebeurd is, maken we meteen een afspraak voor de volgende ochtend. Dan gaan we kijken of we zijn smartphone weer boven water kunnen krijgen.
Een rustige ochtend aan de kade
De volgende ochtend staan we op tijd aan de Eilandswal. Het is een bekende plek in Alkmaar. De stad staat natuurlijk bekend om haar historische grachten, bruggen en kades. Al sinds de middeleeuwen was Alkmaar een belangrijke handelsstad, waar goederen via het water werden vervoerd. Vandaag de dag varen er vooral plezierbootjes en wonen er mensen langs het water, maar onder de oppervlakte ligt nog altijd een verrassende verzameling spullen.
Fietsen, ankers, sleutels… en soms een telefoon. We nemen rustig de tijd om de locatie te bekijken en alvast een plan te maken. In tegenstelling tot de zonnige dagen ervoor staat er vandaag een fris windje. Niet ideaal om lang stil te staan, dus we hopen dat Tony er snel is. Precies om 10.00 uur komt hij aanlopen. Altijd prettig als iemand precies op tijd is, zeker als je met duikspullen in de kou staat.
Een enthousiaste hengelworp
Tony kan de plek verrassend precies aanwijzen. Hij laat zien waar hij stond en waar het ongeveer misging. Hij vertelt: hij wilde zijn hengel uitwerpen. Dat deed hij met enthousiasme. Misschien een tikje té enthousiast. Tijdens de worp schoot zijn telefoon uit zijn jaszak. Plons. Zo het water in.
Tony weet nog precies waar hij stond en hij denkt dat de telefoon niet ver van de kant ligt. Misschien een halve meter uit de kade. Dat klinkt als een ideaal scenario. Het zoekgebied zou dan ongeveer anderhalve meter bij een halve meter zijn. Dat is voor ons normaal gesproken een vrij snelle klus.
Maar er is één kleine complicatie.
Tony heeft zelf ook nog even in het water gestaan om te kijken of hij hem kon pakken. En dat betekent dat de telefoon misschien inmiddels ergens anders ligt.
Duikplan en voorbereiding
Tijd om aan de slag te gaan. Duikspullen worden klaargelegd, droogpakken gaan aan en ondertussen nemen we het plan nog een keer door. Iedereen in het team weet wat er moet gebeuren. Omdat het best koud is werken we vlot door. Binnen tien minuten ligt alles klaar en kan Marja het water in.
Aan de waterkant volgt nog een laatste controle. De communicatiekabel wordt aangesloten, de metaaldetector wordt ingesteld op het juiste programma en dan kan de zoektocht beginnen.
Onder water wordt het ineens ingewikkeld
Eenmaal op de bodem blijkt het toch iets minder eenvoudig dan verwacht. Dwars op de kade staan metalen stutten. Precies twee stuks op de plek waar wij moeten zoeken. Dat betekent extra metaalsignalen voor de detector. Alsof dat nog niet genoeg is, ligt de bodem vol met ronde keien. Grote en kleine. Niet strak tegen elkaar, maar met kieren ertussen.
Precies de perfecte plek waar een telefoon tussen kan verdwijnen. En dat blijkt ook meteen. De metaaldetector doet zijn uiterste best, maar geeft voortdurend signalen. Elke steen moet worden gecontroleerd. Elke kier moet worden gevoeld. Wat op papier een klein zoekgebied was, verandert onder water ineens in een puzzel. Maar wij geven niet op, nooit!
Een signaal tussen de keien
Na ongeveer twintig minuten zoeken klinkt er een nét iets ander signaal. Niet zo hard als bij de metalen stutten. Niet zo zwak als bij een losse steen. Marja voelt voorzichtig tussen twee keien.
En daar staat hij.
De telefoon staat rechtop tussen de stenen geklemd, alsof iemand hem er netjes heeft neergezet. Opgelucht haalt Marja adem. Dat is het voordeel van duiken met een volgelaatsmasker! Nog voordat ze boven water is, gebeurt er iets wat we altijd leuk vinden om te zien.
Het scherm springt aan. Voor ons misschien niet nieuw, maar het blijft een mooi moment: Een werkende telefoon teruggeven
Een paar minuten later staat Marja weer op de kant. Tony kijkt nieuwsgierig toe. Wanneer hij zijn telefoon terugkrijgt en ziet dat hij nog werkt, verschijnt er een brede glimlach. Dat zijn precies de momenten waar we het voor doen. Want een telefoon is tegenwoordig meer dan alleen een apparaat. Foto’s, contacten, berichten, herinneringen… het zit er allemaal in.
En als we dat weer werkend kunnen teruggeven, dan maakt dat een duik extra geslaagd.
